|
سلام
سال نوي همگيتون مبارك باشه...
         
حالم گرفته س چون تو اين ايام قشنگ، كساييو از دست دادم كه نبايد ميرفتن،
ولي خب... يه كم سهل انگاري و... بقيه شم كه معلومه!
راستي
چرا بايد اينهمه روزاي قشنگ عيدامونو ابر سياه ندامت و سوگواري و حسرت بگيره و خودمونم به فكر علاج اين مشكل تاريخي نباشيم؟
آخه تا كي بايد شاهد اين رويدادهاي تلخ و دردناك باشيم و به فكر ارتقاء سطح ايمني جاده ها و رانندگي و خودروهامون نباشيم؟
اينهمه جووني، استعداد، سرمايه و آرزوهاي خوب تا كي بايد به خاطر ندونم كاريهاي خودمون هدر بره؟
...
---------------------------------------------------------------------------------------------
پ.ن.1: ميخواين ترجمه ي عنوان اين پستو بدونين؟ باشه ميگم: "أينما تكونوا يدرككم الموت ولو كنتم في بروج مشيدة" يعني هركاري كه بكنين نميتونين از دست ديو وحشتناك مرگ دربرين، حتا اگه بهترين شرايط و امكاناتو برا امنيت خودتون فراهم كرده باشين...
پ.ن.2: ربط پ.ن.1 به پست چي بود؟ خب ميگم... برين پ.ن.بعدي!
پ.ن.3: اگه دلشو ندارين اصلن رو ادامه ي مطلب كليك نكنين، خودم تو پ.ن.بعدي توضيح ميدم چرا!
پ.ن.4: تو ادامه ي مطلب يه تصويره كه توش يكي از هموطنانمون داخل يه اتومبيل مدل بالاي لوكس (از اون باكلاساش) داشته رانندگي ميكرده كه يهويي يه اتفاق كشنده براش افتاده و...
پ.ن.5: خلاصه اينكه توروخدا باور كنين با خريدن يه ماشين مدل بالاي داراي تدابير ايمن كننده ي كامل و جامع نميتونين خودتونو از دست همه ي خطرات و بلاياي جاده ها خلاص كنين... فقط يه كم دقت و تدبير ميخواد تا اينهمه داغ به دل دوست و آشنا و فك و فاميل نذارين... حرفمو جدي بگيرين جيگرا!
مخلص همگيتون: خاله تنارديه!!
ادامه مطلب |